هفت تکلیف راهبردی مقام معظم رهبری

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی ” ایلام پویا ” حجت الاسلام حمیدچیگل تحلیلگر سیاسی در یادداشتی به تبیین هفت تکلیف راهبردی مقام معظم رهبری به شرح ذیل پرداخت:

آنان که بر طریقتِ حکمت، سیاست را می‌نگرند و شهیدان را نه فقط قربانی که نشانه‌های راه می‌دانند، درمی‌یابند که پیام اربعین حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (دام ظلّه)، فراتر از مرثیه‌سرایی، یک فرمان راهبردی برای جهاد تمدنی است. این پیام، نسخه‌ای‌ست برای درک «هندسه‌ی حرکت»، آنگاه که پیکر یاران، بر دوش ملت است و نگاه رهبر، بر افق‌ها.

و من، حمید چیگل، از حوالی صومعه‌ی اندیشه‌های انقلابی، در این تحلیل، نَفَس بر آینه می‌زنم تا شاید اندکی از نقش این نقشه را تبیین کنم. آنجا که ولیّ‌فقیه، به جای بغض، شمشیر معنا را بالا می‌برد و ملّت را به مواضع عقل و عزم فرامی‌خواند.

۱. اتحاد ملی؛ عَصَب تمدنی در دوران انفجار واگرایی شناختی

هر ملتی، ستون‌فقراتی دارد. اتحاد ملی در گفتمان امام خامنه‌ای، نه یک شعار خطابه‌ای، که یک سیستم ایمنی ژرف‌ساخت است؛ برای مصون‌داشتن کالبد ملت از التهاب مصنوعی، تنش القایی، و انشعاب روانی. دشمن در حال کاشتن ویروس «شکاف‌های متقاطع» است؛ از قومیت تا سبک زندگی. اما ملّت اگر دست در دست شهیدان بدهد، هیچ شکافی نمی‌تواند ریشه‌ی شجره‌ی طیبه‌ی ایران اسلامی را بجوَد.

۲. شتاب علمی؛ سَرعت در سنگر دانش، یعنی حفظ موقعیت ژئوتمدنی

آنکه شهید تهرانی‌مقدم را بشناسد، می‌فهمد که سرعت، بخشی از روح جهاد علمی است. شتاب مورد نظر رهبر انقلاب، تنها در مقیاس زمان نیست، بلکه در شتاب معنا، انگیزه و نوآوری است. علم، تنها برای اثبات توان نیست، بلکه برای تثبیت شأن ملت در نظم جهانی آینده است. من، حمید چیگل، گمان دارم آن شهیدی که سانتریفیوژها را تنظیم می‌کرد، قلب زمین را هم در چرخش آورده بود.

۳. صیانت از عزت گفتاری؛ جهاد کبیر در ساحت کلمه و روایت

در این عصر تَیَه ادراکی، قلمْ نیز خنجر است؛ اگر در دست خواص بی‌حیا قرار گیرد. معظم‌له، اصحاب قلم و میکروفون را به خط فراخوانده‌اند. گوینده و نویسنده‌ای که از بیان حق درنگ کند، بویی از غیرت نبرده. خط مقدم، جایی است که کلمات یا قدیس‌اند، یا خائن. من از منبر خود بارها گفته‌ام: «در جمهوری اسلامی، قلم یا سلاح است یا سم.»

۴. اقتدار نظامی؛ هندسه‌ی قدرت در عصر بی‌مرزها

شمشیر شهید باقری، موشک شهید حاجی‌زاده، و طراحان پدافند سایبری، همگی اجزای یک هندسه‌اند؛ هندسه‌ی اقتدار هوشمند. و رهبر عزیزمان با لفظ «تجهیز روزافزون»، نشان دادند که سکون، هم‌مرز سقوط است. سلاح در مکتب ما، نه برای تعرض، که برای اعتراض به ذلت است. دشمن می‌خواهد ما را عریان کند؛ ما باید زره‌مان را با تدبیر شهیدان وصله‌کاری کنیم.

۵. کارآمدی اجرایی؛ هم‌افزایی نهاد قدرت با شرف شهادت

من اگر روزی در مجلس شورای حکمت، خطابه‌ای داشته باشم، این بند را با خون امضاء می‌کنم: «مدیری که تنبلی کند، به خون شهید خیانت کرده است.» جدیت و پیگیری که رهبری از آن سخن می‌گویند، واجب عینی است، نه اخلاقی. حکمرانی در گام دوم انقلاب، محتاج مردانی است که با کفش آهنین در میدانِ پیگیری بدوند، نه آنانی که پشت میزها چای مزه می‌کنند و وعده می‌فروشند.

۶. هدایت معنوی؛ سپر روحی در طوفان بحران‌های معرفتی

سکینه، کلمه‌ای قرآنی‌ست. اما در عصر اضطراب، ترجمه‌اش می‌شود: «امنیت روانی در تهاجم تمدنی». روحانیت امروز باید «مهندس روح» باشد. اگر در دهه‌ی شصت وظیفه‌اش روشنگری بود، امروز مسئول تزریق صبر و آرامش در ملت خسته از هجمه‌هاست. من، حمید چیگل، شاهد گریه‌ی مردمم؛ باید کسی برایشان اشک را معنا کند.

۷. شور، شوق و شعور انقلابی؛ مثلث نیروزا در نبرد فرسایشی تمدنی

جوان اگر بی‌شعور انقلابی باشد، می‌شود فریب‌خورده؛ اگر بی‌شور باشد، می‌شود بی‌حس؛ اگر بی‌شوق باشد، می‌شود بی‌حرکت. معظم‌له این سه‌گانه را رمز بقای نسل انقلاب دانستند. این نسل، باید هم تحلیل داشته باشد، هم هیجان، هم هدف. و این، فقط با تربیت جهادی-فهمی ممکن است. جهاد تبیین، کارخانه‌ی این سه‌گانه است.

در آخر…

این پیام، نقشه‌ی حرکت ملتی است که تصمیم دارد از قعر تحریم و ترور، به قله‌ی تمدن برود. اگر نخبگان و مسئولان و جوانان، هرکدام سهم خود را ادا کنند، دشمنِ عبوس خواهد دید که شهادت، نه نقطه‌ی پایان، بلکه آغاز شتاب تاریخ است.

و من، از زاویه‌ی حکمت، این‌گونه می‌خوانم:

این هفت تکلیف، هفت صراط است؛ اگر آن را به‌درستی بپیماییم، غایت آن، فجر ظهور است.

انتهای پیام/س